Chile leży między Oceanem Spokojnym a Andami, w Ameryce  Południowej, nad Pacyfikiem. Przez kraj biegną położone południkowo 2 łańcuchy górskie: na zachodzie Cordillera de la Costa ( najwyższy szczyt Colupo 2335 m.) w zachodniej części, a na wschodzie główne pasmo Andów (najwyższy szczyt Ojos del Salado 6870 m) na wschodzie.

Chile | San Pedro de Atacama (by trodel )

Między nimi w tektonicznym obniżeniu leży Dolina Środkowochilijska, w której północnym końcu jest pustynia Atakama. Środkowy i północny brzeg Pacyfiku jest mało rozwinięte, w południowej części są fiordy, zatoki i wyspy. Chile obejmuje ok. 3 tysięcy wysp, np.: Juan Ferdandez, Wyspa Wielkanocna, Wellington, Campana i Chiloe.

Pogoda i przyroda: Klimat zróżnicowany: Na południu wilgotny i chłodny. W centrum – podzwrotnikowy, z deszczami w zimie. Na północy zwrotnikowy wybitnie suchy. Na pustyni Atakama są takie miejsca, gdzie nigdy nie było opadów. 

Rośliny są zróżnicowane. Jest tu wiele gatunków umiejących żyć w ekstremalnych warunkach. Na zboczach Andów rosną lasy, a wyżej rośliny trawiaste. W Dolinie Środkowochilijskiej są iglaste lasy oraz krzewy. Wybrzeże Pacyfiku porastają kaktusy. Zwierzęta Chile: puma tapir, kot andyjski, lama, kondor wielki (Andy). Nie ma jadowitych gadów i pająków.

Ekwador leży w północno-zachodniej części Ameryki Południowej nad Oceanem Spokojnym. Jego sąsiadami są Kolumbia i Peru. W jego skład wchodzą, oddalone od lądu o ok. 1000 km w kierunku zachodnim, położone na wodach Oceanu Spokojnego Wyspy Galapagos.

Ekwador | Festiwal "Mama Negra" w Latacunga (by jpereira_net )

Przepiękny krajobraz Ekwadoru tworzą przybrzeżne niziny z suchymi lasami na zachodzie, majestatyczne Andy z wiecznie zielonymi lasami liściastymi w środkowej części kraju oraz Amazonka z wilgotnymi lasami równikowymi z mahoniowcem, palisandrem, balsą i kauczukowcem na wschodzie. Płaskowyże porasta paramo, czyli roślinność trawisto-krzewiasta. W Andach znajdują się liczne wygasłe wulkany np. Chimborazo, który jest najwyższym szczytem w kraju ( 6267 m n.p.m.) oraz czynne np. Cotopaxi i Sangay. Ekwadorski krajobraz obfituje w gęstą sieć rzeczną m.in. Putumayo, Napo, Esmeraldas i Daule.

W Ekwadorze panuje klimat równikowy suchy na nizinach i równikowy wilgotny w Andach. W Guayaquil w styczniu średnie temperatury wynoszą od +23oC do +31oC, a w lipcu od +20oC do +28oC. W stolicy Quito jest ok. 10oC chłodniej.

Ekwador to kraj naturalnych plaż i amazońskiej dżungli. Jest wiele zakątków, gdzie nigdy nie dotarł człowiek. Dziewiczość i dzikość przyrody przyciągają coraz więcej podróżników. Fascynuje ich także kultura rozdzieranego wojnami, najazdami i konfliktami państwa „dwóch półkul” oraz liczne zabytki. Ekwador oferuje turystom bogatą ofertę niedrogiego wypoczynku biernego i czynnego połączonego ze zwiedzaniem.

Honduras leży nad Morzem Karaibskim, w rejonie dwóch zatok: Honduraskiej i Fonseca. Granicę lądową ma z Nikaraguą, Salwadorem oraz Gwatemalą. Terytorialnie do Hondurasu przynależą także wyspy Archipelagu Roatán.

Honduras | Zachwycająca honduraska fauna (by beth_and_anth )

Honduras, podobnie jak większość terytoriów leżących w rejonie Ameryki Środkowej był terenem, na którym rozwijała się cywilizacja Majów, a następnie Azteków. Jego odkrycia dokonał Kolumb, a stało się to w roku 1502. Wydarzenie to zapoczątkowało hiszpańską kolonizację ziem leżących na terenie dzisiejszego Hondurasu, która w roku 1524 zaowocowała utratą niepodległości. Sytuacja ta zmieniła się w roku 1821, lecz całkowitą niezależność Honduras odzyskał dopiero w roku 1838. Później kraj nękany był wojnami, wynikłymi na tle sporów terytorialnych z państwami ościennymi. Spory te zalazły swój finał w roku 1907.  Jednakże już w roku 1912 do Hondurasu wkroczyły wojska amerykańskie a uzależnienie od USA trwało aż do 1933. Kolejne lata także nie były łatwe: zmiany rządów, niepokoje społeczne, bieda, rewolty i przewroty nie przysparzały popularności temu pięknemu krajowi o bogatej kulturze. Obecnie Honduras coraz bardziej akcentuje swoją obecność na arenie międzynarodowej. Kraj ten wysłał między innymi swoje wojska do Iraku oraz zaznaczył swoje znaczenie w Światowej Organizacji Handlu.

Większość część kraju ma charakter górski lub wyżynny. Wysokie pasma Kordylierów poprzecinane są głębokimi dolinami, krętymi rzekami oraz kotlinami pochodzenia tektonicznego. Najwyższym szczytem Hondurasu jest Las Minas liczący sobie 2865 m. n.p.m.

W południowej części Hondurasu natknąć się można na wąski pas nizin, występujący w rejonie Morza Karaibskiego, gdzie piękne laguny łączą się z zabagnionym Wybrzeżem Moskitów.

Gwatemala zajmuje obszar pomiędzy Meksykiem, Belize, Hondurasem i Salwadorem. Tereny te zostały skolonizowane w roku 1524 przez Hiszpanów. Wcześniej była to kolebka kultury Majów. Dziś jej pozostałością są kamienne miasta, które są jedną z głównych atrakcji tego kraju.

Gwatemala | Tikál – miasto Majów (by archer10 )

Historia Gwatemali rozpoczyna się około 1500 lat p.n.e., kiedy to na jej terytorium osiedlili się pierwsi myśliwi, będący przodkami Majów. Cywilizacja i kultura Indian przetrwała do 70 roku n.e.Później w skutek licznych walk plemiennych zaczęła ona podupadać. Ostatecznie Gwatemala stała się częścią wicekrólestwa Nowej Hiszpanii. Niepodległość odzyskała dopiero w roku 1821. W latach pomiędzy 1823 a 1832 wchodziła w skład Federacji Zjednoczonych Prowincji Ameryki Środkowej. Późnej stała się wprawdzie niezależną republiką, lecz jej rządy należały w dalszym ciągu od potomków Hiszpanów. Po II wojnie światowej krajem wstrząsały liczne niepokoje społeczne. Doszło do kilku zamachów stanu a krajem rządzili dyktatorzy i wojskowi. Sytuacja polityczna miała duży wpływ na to, iż mimo ogromnych walorów krajoznawczych, turystyka nie rozwijała się z tym regionie. Ten stan rzeczy zmienił się dopiero w roku 1986, kiedy to do władzy doszedł rząd cywilny, a w kraju przywrócono demokrację.

Centrum Gwatemali zdominowane jest przez góry i wyżyny. To także tereny aktywne sejsmicznie. W paśmie Sierra Madre znajduje się skupisko 33 wulkanów, z których niektóre są czynne do dziś. Do najniebezpieczniejszych z nich zaliczany jest Fuego, wznoszący się na wysokość 3835  m. n.p.m.

Pozostała część kraju to obszary nizinne. Na północy leży nizina El Petén, która gdzieniegdzie tworzy tereny bagienne. Na południu zaś rozciąga się ponad sześćdziesięciokilometrowa nizina nadbrzeżna .